Szukaj: w




Maciej Obara Quartet | Terence Blanchard & NFM Filharmonia Wroc豉wska - Relacja z koncertu!





Narodowe Forum Muzyki to imponuj帷y gmach mieszcz帷y jedn z najnowocze郾iejszych sal koncertowych w Polsce. Zosta豉 zaprojektowana na 1800 miejsc, ka盥e z osobnym systemem klimatyzacyjnym. Sala posiada r闚nie ruchom pod這g oraz sufit, a tak瞠 dostosowywane do ka盥ego repertuaru warunki akustyczne. Wszystko by zapewni najni窺zy mo磧iwy poziom ha豉su o kryterium N1. W ubieg造m roku NFM go軼i這 Europejskie Nagrody Filmowe. Wcze郾iej s造sza貫m tutaj krystaliczne wykonanie Jamesa Newtona Howarda na jednym z wielu koncert闚 po鈍i璚onych muzyce filmowej. W pi徠ek 17 listopada znalaz貫m si na miejscu du穎 wcze郾iej, chc帷 oswoi si z nowoczesnym wn皻rzem, i by chwil powertowa drobne stoisko z p造tami muzycznymi. O dziwo nie mog貫m doszuka si tam dokona Terence’a Blancharda. Z造 znak? Wi瘯szo嗆 przeno郾ej kolekcji nale瘸豉 bowiem do Jana Garbarka, kt鏎ego c鏎ka, na przyk豉d, skomponowa豉 ciekaw ilustracj do francuskiego Angel-A, kt鏎 gor帷o polecam. Cho m鎩 bilet na wydarzenie dumnie wskazywa rz康 3, miejsce siedz帷e mie軼i這 si raczej w tylnej sekcji sali, tu przed Konsulem Finlandii (dedykowana tabliczka na oparciu) i paniami, dyskretnie podpytuj帷ymi siebie nawzajem, kto teraz wyst徙i, kiedy to na scen wkroczy mia nie kto inny jak Blanchard.

Przed nim jednak, w cz窷ci pierwszej wieczoru, wyst徙i kwartet Macieja Obary, kt鏎ego p造ta Unloved zosta豉 okrzykni皻a jazzowym objawieniem, a sam Obara we wzruszaj帷ej mowie przed koncertem, podzi瘯owa swojej 穎nie i wyzna mi這嗆 innym cz這nkom zespo逝. Uczucie mi璠zy nimi faktycznie da這 si wyczu w muzyce. Polsko-norwerski projekt okaza si godnym otwarciem tegorocznego Jazztopadu i narzuci, sk康in康, bardzo wysoki poziom kolejnym festiwalowym go軼iom.

Gdy po przerwie, kt鏎 sp璠zi mo積a by這 na (a) skrobni璚iu szybkich notatek z koncertu (b) ustawieniu si w d逝giej kolejce do bufetu, zobaczy貫m pe軟 ju scen, to znaczy z ods這ni皻 du瘸 sekcj smyczkow, pierwszy raz tego wieczoru poczu貫m naj篡wsz ekscytacj. Z ostatniej pr鏏y instrument闚 wy豉pa貫m delikatne uj軼ia muzyki z Leeves i, nie ukrywam, zadr瘸貫m. To dobry trop – pierwszy utw鏎, Leeves, dosi璕n掖 NFM refleksyjnym brzmieniem, rozpoczynaj帷 koncert Terence’a Blancharda. Jednocze郾ie kompozytor zanotowa chyba najefektowniejsze wej軼ie, jakie kiedykolwiek widzia貫m, spokojne, powolnym krokiem z tr帳k w r璚e, dok豉dnie w momencie kiedy Leeves odpuszcza這 smyczkom, by zrobi miejsce dla gwiazdy tamtego wieczoru - tr帳ce Terence’a Blancharda.

Pierwsza niespodzianka dopad豉 mnie dok豉dnie zaraz po wej軼iu tr帳ki. Blanchard zagra g堯wn cz窷 utworu zupe軟ie inaczej ni przywyk貫m j s造sze. By這 mniej melodyjnie, porywczo, w konsekwencji niepokoj帷o, ale tylko przez chwil. Zaraz bowiem i w tej wersji zaiskrzy這, o czym 鈍iadczy豉 篡wa reakcja publiczno軼i, gdy utw鏎 ju na dobre si rozkr璚i. Leeves wypad這 fenomenalnie. Chyba nikt nie by gotowy na tak porywaj帷e otwarcie, wykorzystuj帷e ka盥y mo磧iwy potencja kryj帷y si pod kopu陰 NFM-u, ten dotycz帷y miejsca i samych muzyk闚.

Kolejna niespodzianka wywo豉豉 konsternacj. Co od pocz徠ku by這 reklamowane jako koncert muzyki do film闚 Spike'a Lee, by這 w rezultacie prezentacj albumu A Tale of God's Will. Nastawieni na przekr鎩 tw鏎czo軼i re篡sera s逝chacze mogli poczu si… dziwnie. Wi瘯szo嗆 zapewne nosi豉 w g這wie muzyk z Inside Man, 25. godziny, czy te innych film闚 Lee. A wi璚 Blanchard przyjecha do Wroc豉wia z repertuarem, kt鏎y powstawa w silnej reakcji na skutki huraganu Katrina w 2005 roku, a kt鏎y zosta cz窷ci oprawy do dokumentu wyprodukowanego dla HBO o tytule Kiedy pu軼i造 wa造: Requiem w 4 aktach. Nie by to zatem materia nowy, i nie dotyka, na przek鏎 wszelkim opisom wydarzenia, ca貫j tw鏎czo軼i re篡sera, a jedynie wybranego filmu. Na szcz窷cie to jedna z moich ulubionych p造t Blancharda, kt鏎 dobrze znam. Inni na sali wydawa這 si, 瞠 obeznani z ni ju tak dobrze nie s.

Koncert zabrzmia zatem refleksyjnie. By medytacj, bardzo osobist, bo anga簑j帷 wszystkich muzyk闚 w unikalny spos鏏. Za ka盥ym utworem kry豉 si osobna historia, kt鏎 raz po raz przytacza Blanchard, na wz鏎 muzycznego dokumentalisty. W niej tr瑿acz zabiera s逝chaczy w podr騜 po Nowym Orleanie, jego mieszka鎍ach i symbolicznych miejscach. I tak Ghost of Congo Square - rytmiczny kawa貫k o afryka雟kim zabarwieniu, reprezentuje plac w s御iaduj帷ym z Nowym Orleanem Treme, gdzie przeciwnik闚 niewolnictwa publicznie wieszano. P騧niej miejsce s逝篡這 za punkt spotka lokalnych spo貫czno軼i. Tutaj grano na b瑿nach, 鈍i皻owano, sk豉daj帷 cze嗆 i przywo逝j帷 muzyk przodk闚 wywodz帷ych si z Afryki. Inny utw鏎 Funeral Dirt to wspomnienie ofiar huraganu. Kolejny kawa貫k, skomponowany przez Brice'a Winstona, saksofonist, zatytu這wany In Time of Need, wybrzmia dumnie, wykorzystuj帷 nawet wokalne mo磧iwo軼i samego Blancharda!

Wi篥 pomi璠zy muzykami by豉 widoczna nie tylko w repertuarze silnie zakorzenionym w pami璚i o Katrinie, ale te doskona貫j harmonii instrumentalnej – fantastyczne sol闚ki Shai Maestro (fortepian) wraz z precyzj d德i瘯u Kendricka Scotta (perkusja) niejednokrotnie wychodzi造 przed szereg. Nigdy jednak nie przy熤iewa造 'operatora' gali, czyli niepodrabialnej tr帳ki Blancharda. A ta gra豉 swobodnie, dramatycznie, jak w Dear Mom, czy zn闚 ekspresyjnie, jak we wspomnianym Ghost Of Congo Square.

Jak na ironi akcent闚 czysto filmowych wcale w koncercie nie brakowa這. Wszystko za spraw NFM Filharmonii Wroc豉wskiej pod batut Rados豉wa Labauha. Du穎 ze smyczkowych aran瘸cji dla Requiem for Katrina opiera這 si na przepi瘯nych melodiach wpisuj帷ych si w najlepsze dokonania Bernarda Herrmanna oraz Elmera Bernsteina. Rzecz nie豉twa do spostrze瞠nia na albumie, na koncercie wielokrotnie przebija豉 si zw豉szcza w spokojniejszych fragmentach, takich jak The Water oraz cudownym Over There, zaczerpni皻ym ze wcze郾iejszego albumu tr瑿acza – Flow. Po cz窷ci dokumentalnej koncertu przysz豉 pora na to, czym wst瘼nie koncert mia si rozpocz望, a wi璚 d逝g suit, gestem w kierunku Herbiego Hancocka, przyjaciela i kompana cho熲y w豉郾ie ze sk豉danki Flow. Herbie by Himself okaza si utworem trudnym, wymagaj帷ym skupienia, w kt鏎ym raz jeszcze dosz造 wszystkich ekranowe echa lat 70.

Niestety, ju w po這wie fina這wej suity publiczno嗆 zdecydowa豉, 瞠 to za du穎 i w bardzo wymownym, nieuprzejmym akcie, zacz窸a opuszcza sal. Nie zrazi這 to jednak wykonawc闚 ani samego Blancharda. Koncert w moim odczuciu by wspania造m prze篡ciem, na kt鏎e by mo瞠 nie wszyscy byli przygotowani. Nie zmienia to jednak faktu, 瞠 Terence rozegra to pi瘯nie, mo磧iwe, 瞠 ciut za d逝go, za to niezwykle 鄉iele, przekazuj帷 emocje zwi您ane z t muzyk, i przejmuj帷 histori stoj帷a za ka盥ym d德i瘯iem kwartetu i wyj徠kowej orkiestry NFM. By這 鈍iatowo, by這 wzruszaj帷o, by這 warto

Archiwum Narodowego Forum Muzyki, fot. S豉womir Przerwa.



Autor artyku逝:  Tomasz Ludward
Komentarze

R E K L A M A





NASI PARTNERZY:




Poki.pl
Grydladzieci.pl

 
Strona hostowana przez
www.twojastrona.pl
Copyright © 2005-2018 FilmMusic.pl.
Wszelkie materia造 multimedialne wykorzystane na tej stronie s逝膨 jedynie celom informacyjnym.
Projekt i wykonanie